Podnośnik do montażu fasad szklanych i okien

Do montażu fasad szklanych, ścian kurtynowych i dużej stolarki okiennej najczęściej używa się podnośnika przegubowego lub teleskopowego: kosz sięga nad podjazdem, wejściem, zielenią i cokołem budynku, więc szybę przykłada się do lica ściany bez stawiania maszyny tuż przy elewacji. Na równym, twardym terenie przy niskiej fasadzie i pracy prosto w górę wystarczy podnośnik nożycowy. Kluczowe są trzy rzeczy: wysokość montażu, przeszkody u podstawy budynku oraz masa pojedynczej szyby wraz z monterami i przyssawkami na platformie.

Jaki podnośnik do jakiej fasady?

• Podnośnik przegubowy — gdy maszyna nie może stanąć pod miejscem montażu: nad podjazdem, schodami, zielenią, zadaszeniem wejścia czy cokołem. Kosz sięga w bok i „zagląda” nad przeszkodą, a w naszej flocie modele mają wysięg boczny nawet ponad 20 m. To najczęstszy wybór do szklenia parterów i pierwszych kondygnacji z odsunięcia.
• Podnośnik teleskopowy — do wysokich elewacji i ścian kurtynowych wieżowców: duży zasięg pionowy i boczny przy sztywnym wysięgu, który pewnie prowadzi kosz z ciężką taflą. W naszej flocie teleskopy pracują do ok. 57 m wysokości roboczej, z wysięgiem bocznym do ok. 24 m.
• Podnośnik nożycowy — do przeszkleń wewnętrznych, witryn, atriów i niskich fasad, gdzie można podjechać na wprost po równym podłożu. Duża, stabilna platforma mieści dwóch monterów z szybą i osprzętem; wersje elektryczne nie brudzą gotowej posadzki.

Jak policzyć potrzebną wysokość i wysięg?

Wysokość robocza podnośnika to wysokość podłogi platformy plus około 2 m (zasięg rąk stojącego człowieka). Do fasady dobiera się ją do poziomu najwyżej montowanej szyby lub profilu, a nie do wysokości całego budynku. Drugi parametr to wysięg boczny — o ile kosz sięga w poziomie od podwozia. Liczy się go od miejsca, w którym maszyna faktycznie stanie: za opaską, podjazdem, klombem czy zadaszonym wejściem. Jak odczytać obie wartości z wykresu maszyny, opisaliśmy w artykule jak czytać wykres udźwigu i zasięgu.

Udźwig: monterzy, przyssawki i ciężka szyba

Szkło jest ciężkie: szyba zespolona to około 25–30 kg na metr kwadratowy, a duże tafle fasadowe ważą po 100–200 kg i więcej. Udźwig platformy obejmuje wszystko naraz — ludzi, manipulator lub przyssawki i samą szybę. Przegubowe i teleskopowe w naszej flocie mają udźwig kosza 200–450 kg zależnie od modelu, więc lekkie i średnie tafle montuje się wprost z platformy. Największe szklenia podnosi się osobno:

• ciężkie tafle podaje się żurawiem, mini-dźwigiem szklarskim lub manipulatorem próżniowym, a z kosza tylko ustawia je w profilu i mocuje,
• szyby nie opiera się o barierki ani nie wystawia poza obrys kosza tak, by przy jeździe uderzała w konstrukcję,
• przyssawki i manipulator też wchodzą do limitu udźwigu — trzeba je doliczyć do masy ludzi i szyby.

Wiatr — przy szkle to on rządzi

Duża tafla działa jak żagiel, dlatego przy szkleniu wiatr jest ważniejszy niż przy większości prac na wysokości. Podesty mają w instrukcji dopuszczalną prędkość wiatru pracy — w maszynach z naszej floty zwykle do około 45 km/h — ale montaż dużych szyb prowadzi się przy wyraźnie słabszym wietrze, bo podmuch wyrywa taflę z rąk i rozkołysuje kosz. Prędkość sprawdza się na roboczej wysokości, gdzie wieje mocniej niż przy gruncie, a przy porywach pracę się przerywa.

Podłoże, posadzka i praca w czynnym obiekcie

Wysięgniki są ciężkie, a nacisk skupia się pod kołami lub podporami — przy pracy nad garażem, na antresoli czy świeżej nawierzchni warto sprawdzić nośność (patrz ile waży podnośnik i jaka nośność posadzki). Na gotowej kostce i posadzce pracuje się maszyną elektryczną albo podkłada maty pod koła; na błotnistym placu wokół budowy — spalinową 4×4. Trasę dojazdu planuje się bez studzienek, kratek i świeżych wylewek, a w czynnym pasażu czy atrium strefę pod koszem wygradza się i pracuje odcinkami.

Kto może pracować z podnośnika przy fasadzie?

Operator podestu ruchomego musi mieć zaświadczenie kwalifikacyjne UDT, a w koszu przegubowego obowiązują szelki z linką. Ekipy fasadowe bez uprawnień wynajmują maszynę z operatorem. Przy długich montażach całych elewacji opłaca się wynajem długoterminowy, a maszynę dobierzemy do wysokości i odsunięcia od budynku — wystarczy opisać zadanie.

Najczęstsze pytania

Jaki podnośnik do montażu fasady szklanej i szklenia?

Do fasad szklanych i ścian kurtynowych najczęściej używa się podnośnika przegubowego lub teleskopowego — kosz sięga nad podjazdem, wejściem, zielenią i cokołem budynku, więc szybę można przyłożyć do lica ściany bez stawiania maszyny tuż przy elewacji. Na równym, twardym terenie przy niskiej fasadzie i pracy prosto w górę wystarczy podnośnik nożycowy. Wybór zależy od wysokości montażu, przeszkód u podstawy budynku i masy pojedynczej szyby.

Ile waży szyba i czy udźwig podnośnika ją utrzyma?

Szkło zespolone waży około 25–30 kg na metr kwadratowy przy typowej szybie dwukomorowej, a przy dużych taflach fasadowych pojedynczy element to często 100–200 kg i więcej. Do udźwigu platformy liczy się wszystko naraz: dwóch monterów, przyssawki lub manipulator próżniowy oraz sama szyba. Przy przegubowych i teleskopowych w naszej flocie udźwig kosza to 200–450 kg zależnie od modelu (najwięcej JLG 1250AJP i 1350SJP — 450 kg), więc lekkie i średnie tafle montuje się z platformy; największe szklenia podnosi się osobno (żurawiem, mini-dźwigiem szklarskim lub manipulatorem), a z kosza tylko ustawia i mocuje.

Do jakiej prędkości wiatru można montować szkło z podnośnika?

Duża tafla szkła działa jak żagiel, dlatego przy szkleniu wiatr jest ważniejszy niż przy większości prac na wysokości. Podesty ruchome mają w instrukcji dopuszczalną prędkość wiatru pracy — w podnośnikach z naszej floty to zwykle do około 45 km/h (12,5 m/s) — ale montaż dużych szyb bezpiecznie prowadzi się przy znacznie słabszym wietrze, bo podmuch wyrywa taflę z rąk i rozkołysuje kosz. Prędkość wiatru sprawdza się na roboczej wysokości (wyżej wieje mocniej), a przy silniejszych porywach pracę się wstrzymuje.

Podnośnik elektryczny czy spalinowy do montażu okien i fasad?

Na gotowej nawierzchni — kostce, płytach, posadzce w atrium czy pasażu — wybiera się podnośnik elektryczny: nie emituje spalin i nie brudzi. Na nieutwardzonym, błotnistym placu wokół budowanego budynku pracuje podnośnik spalinowy 4×4, który poradzi sobie w terenie. Przy szkleniu wewnętrznych atriów, przeszkleń klatek i świetlików zawsze stosuje się maszyny elektryczne.

Czy do montażu fasad z podnośnika potrzebne są uprawnienia UDT?

Tak — operator podestu ruchomego przejezdnego musi mieć zaświadczenie kwalifikacyjne UDT, a w koszu przegubowego obowiązują szelki z linką bezpieczeństwa. Ekipa fasadowa bez uprawnień może skierować pracownika na szkolenie UDT albo zapytać o wynajem z operatorem — to możliwe, gdy w danym terminie mamy wolnego serwisanta z uprawnieniami operatora.